نیروی کار 5 سطح تحصیلی دارد: بدون مهارت ← ابتدایی ← متوسطه ← دانشگاه ← مؤسسه. هر سطح باید جداگانه تأمین شود — کمبود فارغالتحصیل دانشگاهی میتواند یک کارخانه را متوقف کند.
مدارس (مدرسه، دانشگاه، دانشکدهٔ پزشکی) ظرفیت هر سطح را میسازند؛ رفاه تعیین میکند چند نفر به دانشگاه بروند (در جامعهٔ فقیر، جوانان در دبیرستان میمانند).
کارخانهای که نیروی کار پیدا نکند، آن روز چیزی تولید نمیکند. نرخ بیکاری بر پایه دادههای واقعی تنظیم شده است.