در بخش جهان از کارت کشور برگه وام را باز کن و مبلغ، بهره و سررسید را پیشنهاد بده. طرف مقابل به بار بدهی، سابقه و رابطهتان نگاه میکند؛ اگر بپذیرد، پول واقعاً از خزانه او به خزانه تو میرود.
هر روز بهره و اصل پول از بودجهات به وامدهنده میرود. هر بخشی که نتوانی بپردازی به عنوان دیرکرد ثبت میشود و نواری در بالای صفحه هشدار میدهد؛ غافلگیری خاموشی در کار نیست و از همان اول میبینی چند روز فرصت داری.
پس از 180 روز دیرکرد، وام نکول میشود و تصمیم با وامدهنده است: میبخشد، سررسید را تمدید میکند یا کارخانهها و گاوصندوقت را مصادره میکند. سابقهات خراب میشود و مدتی نمیتوانی وام تازه بگیری.
برخی کشورها عمداً پایینتر از نرخ بازار وام میدهند تا تولید تو را از آنِ خود کنند. کارت پیشنهاد نرخ بازار را هم نشان میدهد؛ اگر نتوانی بپردازی، کارخانههایت به وامدهنده میرسد، پس معیارت توان بازپرداخت باشد نه ارزانی.