اقتصاد و دستورهای تولید

تولید یک اقتصاد دستوری است: تبدیل ماده ورودی به ماده خروجی. ساختمان‌ها سطح ندارند؛ افزایش ظرفیت یعنی ساختن ساختمان‌های بیشتر از همان کارخانه.

مثال: کارخانه مبلمان به 3 چوب + 1 منسوجات نیاز دارد → 4 مبلمان تولید می‌کند. اگر چوب نباشد، دستور جایگزین (پلاستیک) وارد عمل می‌شود. در صفحه هر ساختمان، تک‌تک مواد دستور تولید قابل کلیک هستند.

انبار: هر ماده یک هدف دارد (پیش‌فرض 90 روز)؛ مازاد آن صادر می‌شود. اگر انبار پر شود و صادراتی ممکن نباشد، تولید کاهش می‌یابد (منابع هدر نمی‌رود).

کارخانه‌ها هزینه نگهداری و دستمزد ایجاد می‌کنند؛ سود آن‌ها برابر است با خروجی دستور تولید منهای ورودی منهای هزینه بهره‌برداری.