هر کشور نظامی دارد: پارلمانی، ریاستی، تکحزبی، پادشاهی، حکومت نظامی… این نظام اثر کوچکی بر اقتصاد، ارتش و دیپلماسی دارد و پستهای کابینه و زمان انتخابات را تعیین میکند. از کارت نظام در بخش حکومت میتوانی با اصلاحات یا کودتا آن را عوض کنی.
مشروعیت یعنی پشتیبانی مردم و گروههایی که حکومت بر آنها تکیه دارد. مردم دولت را با آنچه به آن عادت کردهاند میسنجند: افت ناگهانی ضربهای سخت است، اما وضعیت ماندگار کمکم پذیرفته میشود. حکومتهای بیانتخابات با گذشت سالها فرسوده میشوند؛ اگر مشروعیت مدتی طولانی بسیار پایین بماند و ارتش ناراضی باشد، کودتا رخ میدهد.
گروههای ذینفوذ به نظام تازه رأی میدهند. حالوهوا، ایدئولوژی و امتیازهایی که از دست میدهند موضعشان را تعیین میکند و نفوذشان وزن آن را. اگر مخالفت از حمایت سنگینتر باشد، اصلاحات آغاز نمیشود. حتی اگر آغاز شود، مخالفت قوی هزینه را بالا میبرد، خیابانها را در دوره گذار داغ میکند و مشروعیتت را میفرساید. در کودتا، اگر ارتش پشت نظم تازه نایستد، تلاش فرو میپاشد. کارت تغییر نشان میدهد چه کسی با توست و چه کسی در برابرت.
در دموکراسی سیاست را به رأی میگذاری؛ در حدود یک ماه از کمیسیون، بحث و رأیگیری نهایی میگذرد. در هر مرحله آرا دوباره شمرده میشود و کارت زبانهٔ حکمرانی نشان میدهد با همین روند تصویب میشود یا نه؛ هر وقت بخواهی میتوانی آن را پس بگیری. طرحی که پشتیبانی بسیار ضعیفی دارد در همان کمیسیون میافتد. قانونِ ردشده هزینهای ندارد؛ اگر اختیارش را داشته باشی، با فرمان از مجلس میگذری، ولی مردم خوششان نمیآید.
بله. در رأیگیری لغو، موضع احزاب برعکس میشود: حزبی که قانون را دوست دارد به لغو آن رأی منفی میدهد. اگر لغو شکست بخورد، قانون میماند و گروههایی که خواهان حذفش بودند دلخور میشوند. در نظامهای بیانتخابات مجلس رأی نمیدهد و هر وقت بخواهی لغوش میکنی.
بله. نظامهای مشابه به هم نزدیکاند و متضادها سرد میمانند؛ نزدیکی ایدئولوژیک را در کارت کشور میبینی و فرستادگانت نزد نظامهای همفکر مؤثرترند. اگر نظامت را عوض کنی، روابط هم جابهجا میشود و کارت تغییر از پیش میگوید با چند کشور گرمتر و با چند کشور سردتر میشوی. اگر از دموکراسی جدا شوی، اتحادیه اروپا، ناتو و گروه هفت ممکن است به تحریم تو رأی دهند.