Her ülkenin bir rejimi var: parlamenter, başkanlık, tek parti, monarşi, cunta… Rejim ekonomiye, orduya ve diplomasiye küçük çarpanlar ekler, kabinedeki makamları ve seçim takvimini belirler. Yönetim sekmesindeki rejim kartından reform ya da darbeyle değiştirebilirsin.
Meşruiyet halkın ve rejimi taşıyan grupların desteğidir. Halk hükümeti alıştığı düzene göre yargılar: ani bir kötüleşme sert vurur, kalıcı bir durum zamanla kabullenilir. Seçimsiz rejimler yıllar içinde yıpranır; meşruiyet uzun süre çok düşük kalır ve ordu da kızgınsa darbe gelir.
Çıkar grupları yeni rejime oy verir. Kendi fikri, ideolojisi ve kaybedeceği ayrıcalıklar tutumunu belirler; ağırlığını nüfuzu verir. Karşı çıkanlar destekleyenlerden güçlüyse reform başlamaz. Başlasa bile güçlü bir muhalefet bedeli yükseltir, geçiş boyunca sokakları ısıtır ve meşruiyetini aşındırır. Darbede ordu hedef rejimin arkasında durmazsa girişim çöker. Değiştirme kartında kimin yanında, kimin karşında olduğunu görürsün.
Demokraside politikayı OYLAMAYA SUN dersin; teklif yaklaşık bir ayda komisyon, genel kurul ve oylamadan geçer. Her aşamada oylar yeniden sayılır ve Yönetim sekmesindeki kart bu gidişle geçip geçmeyeceğini gösterir; istersen teklifi geri çekersin. Komisyonda desteği çok zayıf kalan teklif orada düşer. Reddedilen kanunun bedeli alınmaz; yetkin varsa kararnameyle meclisi atlayabilirsin, ama halk bunu sevmez.
Evet. Kaldırma oylamasında partilerin tutumu tersine döner: yasayı seven parti kaldırmaya karşı oy verir. Reddedilirse yasa yürürlükte kalır ve kaldırılmasını isteyen gruplar küser. Seçimsiz rejimlerde meclis oylamaz, yasayı istediğin an kaldırırsın.
Evet. Benzer rejimler birbirine yakındır, karşıtlar soğuktur; ülke kartında ideolojik yakınlığı görürsün ve heyetlerin benzer rejimlerde daha etkilidir. Rejim değiştirirsen ilişkiler buna göre kayar; değiştirme kartı kaç ülkeyle ısınıp soğuyacağını önceden söyler. Demokrasiden koparsan AB, NATO ve G7 sana yaptırım oylayabilir.