نوار روابط (−1 تا +1) دروازهٔ همه چیز است: شراکت تجاری، امضای پیمان، اجازهٔ سرمایهگذاری، جریان گردشگر… زیر −0.3 یعنی تحریم. فرستادن هیئت، روابط را گامبهگام گرم میکند؛ جنگ و اولتیماتوم آن را سرد میکند.
پنجرهٔ پیمان را از کارت کشور باز کن: اگر آستانهٔ روابط برآورده باشد، پیمان امضا میشود. پیمان هر روز روابط را گرم میکند؛ تا 60 روز پس از امضا محافظت میشود و بعد از آن تنها وقتی میشکند که روابط آشکارا زیر آستانه بیفتد. پیمان دفاعی میتواند تو را به جنگ هم بکشاند — با دقت امضا کن.
دیپلماتهایت ماه به ماه از کشوری به کشوری میروند، روابط سرد را گرم میکنند و پیمانهایی را که آستانهشان برآورده شده به جای تو امضا میکنند. ساختمانهایی مانند سفارت اندازهٔ کادر را تعیین میکنند و بودجهات مشخص میکند چند نفر واقعاً در میداناند.
مازاد تولید یک کشور را سالها با قیمت ثابت قفل میکنی و تحویل آن پیش از تجارت عادی انجام میشود. قیمت چانهزنی دارد: پیشنهاد پایین رد میشود و مدتی نمیتوانی پیشنهاد تازه بدهی.
نخست به پیمان حق سرمایهگذاری نیاز داری (وقتی روابط بهاندازهٔ کافی خوب باشد میپذیرند). سپس در کارت کشور گزینهٔ خرید کارخانه را بزن: تأسیسات سر جای خودش میماند و 70% سودش به تو میرسد. فهرست بر پایهٔ زمان بازگشت سرمایه مرتب است؛ اگر تأسیساتی فعلاً سودی ندارد، بازی پیش از خرید هشدار میدهد.
فتوحات، دولتهای دستنشانده و خریدهای انبوه «تنش» میسازند. هرچه تنش بالاتر برود، جهان با تو سردتر میشود؛ کشورهای دلسرد ائتلاف میسازند و تحریم راهبردی میگذارند و اگر تنش باز هم بالا برود، ممکن است با هم به تو اعلان جنگ کنند. آهستهتر پیش برو — تنش با گذر زمان فروکش میکند و آسیب روابط جبران میشود.