Każdy kraj ma własne drzewo: wspólne dla wszystkich Budowanie narodu, drzewa archetypów wynikające z charakteru twojego kraju (naftowy gigant, wyspiarski węzeł, serce przemysłu, górska twierdza…) i osobne drzewo wielkich mocarstw. Węzły ułożone są w tory; gdy spełnisz cele węzła, zmienia się na zielono, sam odbierasz nagrodę, a kolejne węzły się otwierają. Misje wskazują drogę, nie zmuszają — gra toczy się dalej, nawet jeśli je pominiesz.
Część węzłów to rozdroża: dwie gałęzie stoją w tym samym rzędzie, a ty możesz wybrać tylko jedną. W chwili wyboru druga gałąź i wszystko pod nią zostaje zablokowane do końca tej rozgrywki — nie ma odwrotu. Dopóki nie wybierzesz, żadna gałąź się nie kończy, więc drzewo po prostu na ciebie czeka.
Są trzy rodzaje: stałe mnożniki (budowa, badania, dochód, turystyka…), czasowe wzmocnienia i odblokowania — nowy budynek, gotowy węzeł badań, polityka wprowadzona za darmo, dostęp do korytarza, zwolnienie z wymogów wejścia do organizacji. Stałe mnożniki mają sufit: jeden węzeł daje mały kawałek, a suma z jednego drzewa na tym samym celu też jest ograniczona. Drzewo nagradza kierunek, który wybierasz; nie psuje gry.
Tak — każdy kraj rozgrywa własne drzewo i wybiera na rozdrożach zgodnie ze swoim charakterem, bez żadnych rzutów kością. Ich nagrody działają z osłabioną siłą, to ułamek tego, co dostajesz ty, więc równowaga świata pozostaje nienaruszona. To, którą ścieżkę wybrali twoi rywale, śledzisz w kanale wiadomości.